Perfekcja na wygładzonych wizualizacjach wygląda pięknie. Postacie w neutralnych kolorach, książki, które mają wyłącznie białe okładki, identyczne doniczki i roślinki ustawione jak spod linijki. Problem zaczyna się wtedy, gdy do takiego idealnego wnętrza wchodzi prawdziwy człowiek. Nagle staje się intruzem we własnym domu…
Jak to, w czerwonej podkoszulce?! Czemu pije z kolorowego kubka, który dostał na Dzień Taty?
W projektowaniu najważniejszy jest kontekst człowieka. To zawsze powinno stanowić wyjście i start myślenia o danym wnętrzu — nie sztuczna wizualizacja, tylko realny użytkownik. Dlatego każdy indywidualny projekt wnętrz zaczynam od rozmowy, uważności i słuchania. Zanim powiem cokolwiek o stylu czy kolorze ścian, najpierw poznaję Ciebie i Twoje codzienne rytuały.
Szczegółowa analiza potrzeb to pierwszy krok w procesie projektowym. Zaczynam od rozmowy, a jeśli mieszkanie lub dom jest już dostępny — także od pomiarów na miejscu. To właśnie wtedy zbieram informacje, które pozwalają stworzyć przemyślany układ funkcjonalny wspierający Twoją codzienność. Bo finalnie w każdym domu czy mieszkaniu najważniejszy nie jest render 3D, ale Ty na kanapie z ulubioną kawą lub herbatą. A może jesteś osobą, która bez maty do ćwiczeń nigdzie się nie rusza?
Człowiek idzie przez życie i zbiera bagaż doświadczeń. Ma zdjęcia, ma pamiątki po babci, ma stos książek czy pamiątki z podróży… Lubię remonty, bo gdy wchodzę do mieszkania, widzę historię ludzi, którzy tam mieszkają. Moim zadaniem jest ubrać tę historię w nowe, funkcjonalne ramy. Zawsze w kontekście Twoich potrzeb, Twojego stylu życia i Twojej historii, bez narzucania sztywnych schematów.
Funkcja przed estetyką — tam, gdzie nie ma miejsca na kompromisy
Projektowanie przeciwko perfekcji absolutnie nie oznacza bylejakości. Funkcja zawsze stoi u mnie przed estetyką. Nadal każdy detal musi być dopracowany, proporcje są ważne, a światło gra kluczową rolę. Myślę jak architekt i inżynier — nie skupiam się tylko na tym, jak coś wygląda na obrazku, ale analizuję, jak to jest zrobione.
Rysunki techniczne mają być precyzyjne. Wymiary mają się zgadzać, a ograniczenia techniczne budynku realnie wpływają na każdy centymetr projektu. Instalacje muszą być przemyślane tak, by wykonawca doskonale wiedział, co robić. Może czasem jest trudniej, bo trzeba ograć ogromną, wygodną skórzaną sofę, a nie tę beżową, którą odruchowo wybiera się do „czystego” katalogu. Ale na tym właśnie polega projektowanie w kontekście człowieka.
W praktyce projektowanie w kontekście człowieka oznacza też porządkowanie decyzji, budżetu i całego procesu. Dobra współpraca z architektem wnętrz oszczędzi Twój czas i zdejmie ciężar wielu wyborów z Twoich barków. Już od samego początku masz też pełną kontrolę nad wydatkami. Tworzę dla Ciebie prognozę budżetu w dwóch wariantach — bezpiecznym i z lekką górką — z dokładnym podziałem na pomieszczenia. Widzisz czarno na białym, gdzie możesz dołożyć, a gdzie zabrać, by zyskać spokój i pewność. Uważam, że we wnętrzach nie ma bagna, z którego nie da się wyjść.
Dom ma żyć razem z Tobą
To nie jest mój głos sprzeciwu wobec estetyki. To mój mały sprzeciw wobec estetyki, która udaje — takiej, która jest sama dla siebie, pozbawiona ludzkiego kontekstu. To jest ogromna różnica.
Dom ma wyglądać jak jego właściciele. To miejsce, gdzie swobodnie usiądziesz z książką w kolorowej okładce, gdzie pies będzie ganiał za swoją piszczącą zabawką, a dziecko bez stresu rozrzuci klocki… Dom ma żyć, a ja pomogę Ci stworzyć przestrzeń, w której naprawdę chce się żyć.
Czujesz, że Twoje wnętrze potrzebuje takiego podejścia?
Porozmawiajmy o Twoich potrzebach. Wspólnie wybierzemy rozwiązania, które mają sens — funkcjonalny, estetyczny i emocjonalny.
